ПочетнаРечник на поимиПостназално сливање
Речник · ОРЛ термин

Постназално сливање

Постназалното сливање (англ. postnasal drip, PND) е чувство на слевање на слуз од носната шуплина и синусите надолу по задниот ѕид на ждрелото. Тоа е еден од најчестите симптоми на хронични болести на носот и синусите, но и на алергискиот ринитис.

Што значи овој поим?

Носната слузница нормално произведува 1–2 литри секрет дневно кој континуирано се транспортира кон ждрелото преку мукоцилијарниот клиренс — тоа е физиолошки процес кој обично не го забележуваме. Кога ќе се промени количината или конзистенцијата на секретот (зголемено производство, густина, вискозност), настанува субјективното чувство на постназалното сливање.

Постназалното сливање не е болест само по себе, туку симптом кој укажува на воспаление на слузницата на носот или синусите, алергиска реакција или анатомска абнормалност.

Кога е важен во практиката?

Постназалното сливање е важен клинички симптом бидејќи може да биде единствената или доминантната тегоба кај хроничниот риносинузитис, особено во обликот без носни полипи (CRSsNP). Пациентите честопати го опишуваат како "нешто што капе низ грлото", хронична кашлица, потреба за чистење на грлото или чувство на странско тело во ждрелото.

Симптомот е особено изразен ноќе, што може да предизвика нарушување на спиењето и хронична утринска кашлица. Кај децата може да биде причина за хронична кашлица која погрешно се припишува на бронхитис.

Кои се поврзаните симптоми или состојби?

Постназалното сливање честопати се јавува заедно со:

  • Запушеност на носот и ринореа
  • Хронична кашлица (особено ноќна)
  • Прозаборавеност и иритација на грлото
  • Гадење (голтање слуз)
  • Лош здив (халитоза)

Состојбите кои најчесто ја предизвикуваат постназалното сливање: хроничен риносинузитис, алергиски ринитис, вазомоторен ринитис, девијација на септумот и гастроезофагеална рефлуксна болест (ГЕРБ/ЛПР).

Како се дијагностицира или проценува?

Дијагнозата се поставува клинички врз основа на симптомите и ендоскопскиот преглед на носот кој може да покаже секрет во носните ходници и задниот ѕид на ждрелото. КТ на синусите е индициран кај сомнеж за хроничен риносинузитис или анатомски абнормалности.

Алерголошката обработка (кожен прик тест, специфичен IgE) е индицирана кај сомнеж за алергиска компонента.

Чести прашања

Дали постназалното сливање може да предизвика кашлица?

Да — постназалното сливање е една од водечките причини за хронична кашлица. Слузта која се слева низ ждрелото ги иритира рецепторите за кашлица. Со лекување на причината (риносинузитис или алергиски ринитис) кашлицата обично престанува.

Како се лекува постназалното сливање?

Лекувањето зависи од причината. Интраназалните кортикостероиди и плакнењето на носот со физиолошки раствор се најефикасните мерки кај риносинузитис. Кај алергиски ринитис се додаваат антихистаминици. Хируршко лекување (FESS, септопластика) се разгледува кај анатомски причини или хроничен риносинузитис кој не реагира на конзервативна терапија.

Продолжете да истражувате

Поврзани содржини на порталот

Истражете детални страници, алгоритми и едукативни алатки поврзани со овој поим.