Алергиски ринитис — клинички пристап
Алергискиот ринитис е едно од најчестите хронични респираторни заболувања. Честопати се потценува како причина за намален квалитет на животот, а може да биде и предизвикувач или отежнувачки фактор на хроничниот риносинузитис.
Кога да се посомневаме на ова стање?
Корисно е да се посомневаме на алергиски ринитис кога пациентот наведува сезонски или перенијални симптоми кои вклучуваат кивање, водена секреција, чешање на носот и/или очите и назална опструкција.
Клучни симптоми и диференцијални размислувања
Кардинални симптоми: кивање (честопати во серии), водена назална секреција, чешање на носот, непцето и/или очите, назална опструкција и солзење. Аносмијата не е типична за алергиски ринитис — нејзиното присуство упатува на можен коморбидитет (носни полипи, КРС).
Почетна дијагностичка обработка
Клиничката дијагноза се темели на анамнеза и физикален преглед. Алерголошката обработка (кожен прик тест или специфичен IgE во серум) ја потврдува сензибилизацијата на специфични алергени.
Конзервативно лекување
Интраназалните кортикостероиди се најефикасна фармаколошка опција за алергиски ринитис — ги намалуваат назалната опструкција, секреција и чешање. Антихистаминиците (орални или интраназални) се ефективни за чешање, кивање и секреција.
Мерките за избегнување на алергените (на пр. навлаки за душеци, намалување на изложеноста на домашни миленичиња) можат да ја намалат симптоматологијата. Имунотерапијата (специфична алерген имунотерапија — SAIT) е единствена терапија која го модифицира текот на болеста.
Кога да се разгледа дополнителна обработка или специјалистичка проценка?
Специјалистичка проценка е корисно да се разгледа кога: симптомите не реагираат на стандардна фармакотерапија, кога се разгледува имунотерапија, кога постои сомнеж за коморбидитет (носни полипи, астма, КРС), или кога е потребна алерголошка обработка за идентификување на специфични алергени.
Поврзани содржини на порталот
Истражете детални страници, алгоритми, речник на поими и едукативни алатки поврзани со оваа тема.