Polipet e hundës — qasja klinike

Është e dobishme të dyshojmë në polipe të hundës tek pacientët me obstruksion nazal bilateral kronik, veçanërisht me reduktim ose humbje të shqisës së nuhatjes (hiposmia/anosmia). Polipi unilateral kërkon vlerësim më të kujdesshëm për të përjashtuar shkaqe më të rralla (papiloma e invertuar, tumor).

Shoqëria me astmën dhe hipersensitivitetin ndaj aspirinës (AERD — triada e Samterit) rrit dyshimin klinik për fenotipin eozinofil të RSK, i cili mund të jetë më i vështirë për t'u kontrolluar me masa konservative.

Prezantimi tipik përfshin: obstruksion nazal bilateral, rrjedhje postnazale, reduktim të shqisës së nuhatjes dhe shijës, dhe ndjenjë mbushjeje ose presioni facial. Dhimbja faciale nuk është simptom tipik i polipeve të hundës — nëse është e theksuar, duhen konsideruar diagnoza të tjera.

Rinoskopia anteriore mund të tregojë polipe në pjesën anteriore të kanaleve nazale, por polipet e vegjël ose të vendosur posteriorment mund të jenë të dukshëm vetëm endoskopikisht. CT i sinuseve është e dobishme të konsiderohet kur planifikohet ndërhyrje kirurgjikale ose kur tabloja klinike nuk është e qartë.

Vlerësimi alergologjik (test i picimit të lëkurës ose IgE specifik) mund të jetë i dobishëm për identifikimin e komponentit alergjik që kontribuon në inflamacionin kronik.

Kortikosteroidet intranazale janë baza e trajtimit konservativ të polipeve të hundës — mund të reduktojnë madhësinë e polipeve dhe të përmirësojnë simptomat. Ciklet e shkurtra të kortikosteroideve sistemike (p.sh. prednizolon) mund të konsiderohen për reduktim më të shpejtë të polipeve të gjerë, por nuk janë zgjidhje afatgjatë.

Irrigimi salin i hundës ndihmon në ruajtjen e pastërtisë së kanaleve nazale dhe reduktimin e simptomave. Trajtimi i gjendjeveve shoqëruese (alergjia, astma) mund të përmirësojë përgjigjen e përgjithshme ndaj terapisë.

Vlerësimin specialist është e dobishme të konsiderojmë kur: polipet nuk i përgjigjen trajtimit konservativ adekuat, kur anosmia është e theksuar dhe ndikon në cilësinë e jetës, kur dyshohet për CRSwNP me fenotip eozinofil që mund të jetë kandidat për terapi biologjike, ose kur konsiderohet FESS.